Slavernij werd voornamelijk beoefend door zwarten en moslims en werd afgeschaft door blanken.Tot nu toe werd ons voorgehouden dat alleen blanken de schurken waren en werd mensen, die daar bevattelijk voor zijn, een schuldcomplex aangepraat.Al lang voordat de Europeanen naar Afrika kwamen, voelden de Afrikanen de dreiging van de slavernij.De slavenhandel in Afrika bestond al eeuwen voordat de eerste Europeanen op het toneel verschenen.In sommige gebieden werden al vanaf de zesde eeuw slaven in Afrika verkocht door Afrikanen zelf.Dat gebeurde op markten in steden als Djenne en Timboektoe (beide in Mali).Ruim duizend jaar lang kochten Arabische handelaren jaarlijks gemiddeld 20.000 zwarte slaven van Afrikaanse handelaren.De overgrote meerderheid van de Afrikaanse slaven werd door de Afrikanen zelf geleverd.Krijgszuchtige koningen zoals de Ashanti in Ghana, de Fon in Dahomey (Benin) en de Yoruba in Nigeria, haalden hun menselijke roofbuit in oorlogen en strooptochten bij omliggende volkeren.Afrikaanse heersers van slavenkoninkrijken waren wreder dan Europese slavenhandelaren.Koningen die krijgsgevangenen onthoofden omdat ze te oud, gebrekkig of ongehoorzaam waren. Het lijkt erop, dat de slaven die verkocht werden aan de Europeanen de geluksvogels waren. De meeste van hen hadden tenminste nog een kans om oud te worden.De Afrikanen hebben hun continent dus het meest beschadigd door de slavenhandel.Kent ook West-Afrika een discussie over schuld en excuses?...
...........................................................................................................
De grootste slavendrijvers waren de Arabieren en Turken omdat de islam in tegenstelling tot het Christendom slavernij niet afwijst.Dankzij de grote morele invloed van het Christendom is de slavernij overal ter wereld afgeschaft.De wereldwijde afschaffing van de slavernij hebben we heus niet aan Haïti te danken maar eerder aan de morele invloed van het Christendom en het daaruit voortvloeiende Verlichtingsdenken (de Westerse beschaving dus).
Om een idee te geven: in Constantinopel, de hoofdstad van het Osmaanse Rijk, bestaat de bevolking van 1609 voor ongeveer een vijfde uit slaven.Men schat dat de Arabische slavenhandel tussen de jaren 650 en 1920 tussen de 10 tot 17 miljoen mensen tot slaaf maakt.Historici denken dat er 1 tot 2,5 miljoen Europeanen tot slaaf gemaakt zijn in de Arabische en Ottomaanse Rijken.Onderzoekers schatten echter dat het aantal Afrikanen dat het slachtoffer is geworden van de Arabische slavenhandel tussen de 7 en de 15 miljoen ligt.
Moslims lijken geobsedeerd voor slavernij omdat het een fundamenteel onderdeel van de islam is.De natuurrechten van mensen, een zeer belangrijk onderdeel voor de ontwikkeling van de westerse beschaving is voor de islam volkomen vreemd. Het is daarom geen wonder dat de geschiedenis van de islam in zekere zin een geschiedenis van slavenhandel is. Van West-Afrika tot de eilanden van Indonesië, waren de Arabieren en moslims de meest meedogenloze slaafhandelaren, dat goed aansluit bij de islamitische ideologie en de bijbehorende geboden.De islamitische wet zou slaven rechten hebben gegeven die zij in andere beschavingen niet bezaten.Mohammed,de stichter van de islam, veroverde, verhandelde, bezat, verdeelde, bevrijdde en sliep met slavinnen, evenals zijn opvolgers.Slaven werden door Mohammed niet enkel verhandeld – de vrouwelijke slaven werden ook voor de seks gebruikt.Gevangen genomen vrouwen uit de oorlog of gekocht op de slavenmarkt mochten door moslims worden verkracht. De Koran moedigt dit ook aan; soera 23:1 en 70:22 staan toe om legitieme seks met slaafmeisjes en slaafvrouwen te hebben. Ook in de ahadith staan verwijzingen naar slaven die in handen zijn van Mohammed en medestanders.Moslims worden aangemoedigd om het leven van slaveneigenaar Mohammed te imiteren. Na het veroveren van dorpen, nederzettingen en omvangrijke gebieden bracht hij de slachtoffers in slavernij en werden verdeelt onder zijn mannen, Mohammed zelf had uiteraard eerste keus.Mohammed voerde banditisme-invallen onder de kleur van de jihad of heilige oorlog voor Allah tegen niet-islamitische religies en mensen om:het verspreiden van de islam door gedwongen bekeringen,mensen tot slaven maken,buit verzamelen,gijzelaars voor losgeld,eigendommen stelen en seksslaven voor zijn harem.
“Allahu Akbar” is niet iets dat een moslim toevallig zegt terwijl hij je vermoordt. Het ìs waarom hij je vermoordt. “Allahu Akbar” is de kern van wat de islam gewelddadig maakt.Net als de moordenaars en verkrachters van ISIS, nam Mohammed met zijn misdaadbende, vrouwen mee als slaven en vermoordde hun mannen.Wanneer moslimterroristen “Allahu Akbar” roepen, verklaren ze dat ze op het punt staan om de superioriteit van Allah te bewijzen, door niet-moslims te doden.Wanneer ISIS-jihadisten kinderen en vrouwen verkrachten of wanneer een moslim met een voertuig in de straten van NewYork, Berlijn of Nice mensen omver rijdt, dan is dit een ode aan Allah.Zegevieren over ongelovigen met islamitische rituelen als etnische zuiveringen, verkrachtingen en martelingen geven moslims het bewijs dat de god van de islam machtiger is dan de god van de gedode mannen en verkrachtte vrouwen.De Yazidi-meisjes die als seksslaven aan IS-strijders werden verkocht of buitgemaakt, werden geïntimideerd door “Allahu Akbar” te roepen. De IS-monsters omschreven het verkrachten van deze meisjes als; een gebed tot Allah, ter wille van Allah en een manier om dichterbij Allah te komen.Dit is islam.Dat was het in 628. Dit is het vandaag...
Onder de Ottomanen bloeide de slavenhandel weer op. De markt was breed en verfijnd. Een belangrijke aanvoerlijn liep over zee, vanuit de havensteden aan de Oost-Afrikaanse kust naar de Hijaz, het westelijk deel van het Arabische schiereiland.Een tweede aanvoerlijn liep van Ethiopië en Soedan, via de Nijl, naar de slavenmarkten van Caïro. Daaarnaast waren er geregeld transporten vanuit Centraal- en West-Afrika dwars door de Sahara, richting Algiers en Tunis.Overal in het voormalige Ottomaanse rijk zijn de slaven opgegaan in de lokale bevolking. Alleen de kleur verraadt hier en daar het slavernijverleden.Historici schatten dat zo omstreeks 1700 twintig procent van de bevolking van Istanbul slaaf was. Met de trage afschaffing van de slavernij in de tweede helft van de negentiende eeuw verdwenen ze uiteraard niet uit het straatbeeld. Tegen het eind van de negentiende eeuw waren de grootste aantallen (nazaten van) slaven te vinden in het economisch welvarende westen van Anatolië, waarvan de bevolking toen nog voor een belangrijk deel bestond uit Grieken. De bevolking van Izmir (toen nog Smyrna geheten), ooit een belangrijke doorvoerhaven cq slavenmarkt, bestond voor een flink deel uit zwarte slaven.En terwijl in het Westen voornamelijk volwassen gezonde mannen werden vervoerd en verhandeld, bestond het overgrote deel van de slaven die naar het Ottomaanse rijk werden versleept uit vrouwen en kinderen. Juist deze kwetsbare groepen werden weggesleept, gruwelijk vervoerd, vernederd, en uiteindelijk tot de dood misbruikt...
De opkomst van het Christendom had een positieve invloed op het leven van slaven.De gelijke waardigheid van alle mensen is een christelijke notie.Jezus verzette Zich tegen onderdrukking,slaven en meesters werden broeders en zusters.In Efeze 6:9 staat dat meesters hun slaven als broeders en zusters moesten beschouwen. Dat was een revolutionaire gedachte in die tijd.De drie centrale wetten in Exodus 21 en Deuteronomium 23 en 24 laten zien dat de Bijbel slavenhandel afwijst.Christenen vormden de eerste groepering die een campagne tegen de slavernij organiseerde.Het is ironisch dat het christendom vals beschuldigd wordt van slavernij, terwijl het massaal tot slaaf maken van christenen door moslims, in het bijzonder door de Ottomaanse Turken van de zestiende tot de achttiende eeuw, geheel wordt genegeerd.
Onder de Ottomanen bloeide de slavenhandel weer op. De markt was breed en verfijnd. Een belangrijke aanvoerlijn liep over zee, vanuit de havensteden aan de Oost-Afrikaanse kust naar de Hijaz, het westelijk deel van het Arabische schiereiland.Een tweede aanvoerlijn liep van Ethiopië en Soedan, via de Nijl, naar de slavenmarkten van Caïro. Daaarnaast waren er geregeld transporten vanuit Centraal- en West-Afrika dwars door de Sahara, richting Algiers en Tunis.Overal in het voormalige Ottomaanse rijk zijn de slaven opgegaan in de lokale bevolking. Alleen de kleur verraadt hier en daar het slavernijverleden.Historici schatten dat zo omstreeks 1700 twintig procent van de bevolking van Istanbul slaaf was. Met de trage afschaffing van de slavernij in de tweede helft van de negentiende eeuw verdwenen ze uiteraard niet uit het straatbeeld. Tegen het eind van de negentiende eeuw waren de grootste aantallen (nazaten van) slaven te vinden in het economisch welvarende westen van Anatolië, waarvan de bevolking toen nog voor een belangrijk deel bestond uit Grieken. De bevolking van Izmir (toen nog Smyrna geheten), ooit een belangrijke doorvoerhaven cq slavenmarkt, bestond voor een flink deel uit zwarte slaven.En terwijl in het Westen voornamelijk volwassen gezonde mannen werden vervoerd en verhandeld, bestond het overgrote deel van de slaven die naar het Ottomaanse rijk werden versleept uit vrouwen en kinderen. Juist deze kwetsbare groepen werden weggesleept, gruwelijk vervoerd, vernederd, en uiteindelijk tot de dood misbruikt...
De opkomst van het Christendom had een positieve invloed op het leven van slaven.De gelijke waardigheid van alle mensen is een christelijke notie.Jezus verzette Zich tegen onderdrukking,slaven en meesters werden broeders en zusters.In Efeze 6:9 staat dat meesters hun slaven als broeders en zusters moesten beschouwen. Dat was een revolutionaire gedachte in die tijd.De drie centrale wetten in Exodus 21 en Deuteronomium 23 en 24 laten zien dat de Bijbel slavenhandel afwijst.Christenen vormden de eerste groepering die een campagne tegen de slavernij organiseerde.Het is ironisch dat het christendom vals beschuldigd wordt van slavernij, terwijl het massaal tot slaaf maken van christenen door moslims, in het bijzonder door de Ottomaanse Turken van de zestiende tot de achttiende eeuw, geheel wordt genegeerd.
Ook in nazi-Duitsland en in de Sovjet-Unie onder Stalin bestond slavernij op grote schaal. Grootschalige dwangarbeid kwam later voor in onder meer Indonesië (politieke gevangenen), Democratisch Kampuchea (het huidige Cambodja, 1975-1978), China en Vietnam (heropvoedingskampen), Myanmar en andere communistische staten.Naar schatting 200 duizend vrouwen uit heel Azië werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Japanse keizerlijk leger gedwongen te werken in militaire bordelen. In de hoorn van Afrika en West- en Centraal-Afrika is slavernij nog veelvoorkomend. Slaven werken bij de winning van delfstoffen of worden, vaak op zeer jonge leeftijd, met dwang gerekruteerd door lokale strijdgroepen. Over de structurele slavernij in Afrika hebben we de afgelopen decennia maar weinig kunnen lezen.
No comments:
Post a Comment